Spełniamy marzenie - Budujemy nowy Żaglowiec!

Budujemy żaglowiec od podstaw! Poznaj historię powstawania dużego jachtu szkoleniowego – od marzenia, przez projekt Adama Glegoły, aż po pierwsze elementy konstrukcji. Zobacz, jak rodzi się nowy żaglowiec Feniksa.

 

Piła ukosowa metabo podczas cięcia elementów żaglowca

Po co nam żaglowiec?

Kilka lat temu, tworząc plan rozwoju Feniksa, zapisałem jedno zdanie, które wracało do mnie jak bumerang: potrzebujemy okrętu-matki. Nie kolejnego plastikowego jachtu 33–34 stopy, z dwoma czy trzema kołami sterowymi, tylko jednostki z duszą — dużej, komfortowej, zdolnej pomieścić całą naszą żeglarską „infrastrukturę” i przede wszystkim kształcić kolejne pokolenia żeglarzy. Taki właśnie jacht wymarzył mi się wtedy… i to marzenie nie dało o sobie zapomnieć.

Pierwsze podejście: Żaglowiec „Smuga Cienia”

Kilka lat temu nad brzegiem rzeki Pisa stał zapuszczony, proszący się o ratunek jacht Smuga Cienia. Należał do spółki, która nie bardzo wiedziała, co z nim zrobić. Udało mi się nawet spotkać z jednym z właścicieli. Do dziś pamiętam, jak wszedłem do zalanego wodą kadłuba — zapach wilgoci, skrzypienie pod stopami i milion pytań jak przywrócić do życia ten jacht? Trochę rozmawialiśmy, trochę negocjowaliśmy… Niestety różnica między moim budżetem a ich oczekiwaniami była zbyt duża. Smuga zniknęła później z brzegu Pisy. Co się z nią stało? Jeśli ktoś wie — chętnie się dowiem!

Powrót do marzenia

Największy jacht, jakim dziś pływamy, mieści 10 osób. W praktyce wygląda to tak, że załoga pływa w ósemkę, a sternik ma swój kąt. Zdarzało się jednak, że młodzież uparcie chciała mieszkać „na ścisk” w pełnej dziesiątce — bo fajnie, bo razem, bo przez rok się nie widzieli. Jak im wytłumaczyć kwestie przepisów i ładowności? Odpowiedź była oczywista: potrzebujemy większego jachtu. Problem w tym, że żadna stocznia nie produkuje tak dużych i pojemnych jednostek w rozsądnej cenie dla tak małej firmy jak nasza. Wtedy wróciła stara myśl: skoro nie da się kupić — trzeba zbudować.

Założenia projektowe naszego żaglowca

Nowy jacht miał spełniać kilka kluczowych wymagań:
• 12 osób załogi
• duża, wygodna kuchnia
• dwie łazienki
• dwa lub więcej masztów
• niewielkie zanurzenie
• mocny kadłub, zdolny pływać i po Mazurach, i po oceanie (apetyt rośnie!)
• wymiary pozwalające na transport lądowy
• konstrukcja jak najprostsza, możliwa do wykonania w amatorskiej stoczni
• możliwość budowania etapami, by jak najszybciej trafił na służbę
Na Mazurach niewiele jest żaglowców zdolnych pomieścić 12+ osób. Nowe laminaty jakoś nie budziły zaufania przy ciężkiej eksploatacji, a dostępnych projektów… jak na lekarstwo.

Z projektantem naszego żaglowca już kiedyś rozmawiałem

Szperając w internecie, przypomniałem sobie, że kiedyś miałem już kontakt z człowiekiem, który takie jachty potrafi nie tylko zaprojektować, ale i zbudować. Pan Adam Glegoła — legenda polskiego projektowania, autor jednostek takich jak Biegnąca Po Falach, Smuga Cienia czy Płynący Obłok. Nie było innego wyjścia: trzeba go namówić! Po kilkunastu telefonach, spotkaniach i rozmowach… udało się. Mamy linie wręg, linie teoretyczne i ogólny zarys nowego okrętu!

Co dalej?

A jak wyglądały kolejne kroki? O tym opowiem w następnym artykule 😊
rysunek projektowy żaglowca szkoły żeglarskiej Feniks